«Βρισκόμαστε στα 4.200 μέτρα των Χιλιανών Άνδεων. Αναπνέεις βαριά και αισθάνεσαι πως το οξυγόνο δεν είναι αρκετό. Η καρδιά σου χτυπάει γρήγορα. Οι ασπιρίνες «υποκλίνονται» στον πονοκέφαλο. Είναι τα συνήθη συμπτώματα της νόσου A.M.S. (Acute Mountain Sickness — Οξεία Νόσος των Βουνών).

Η περιοχή στην οποία βρισκόμαστε είναι μέρος του εθνικού δρυμού Λάουκα, της πολυπληθέστερης κατοικίας των ινδιάνων της Χιλής. Αποτελείται από υψίπεδα που εκτείνονται σε 138.000 εκτάρια και βρίσκονται 3.000 με 6.300 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι ένας παγκόσμια ανακηρυγμένος βιότοπος που φιλοξενεί βικούνια, γκουανάκος, βισκάτσα και πάνω από 150 είδη πουλιών.

Η περιπλάνησή μας μάς έφερε στους Μαπούτσε. Είναι οι μοναδικοί ινδιάνοι της Αμερικής που αντιστάθηκαν στους Ίνκας. Κύριο μέλημά τους είναι να σώσουν την κουλτούρα τους, καθώς αυτή χάνεται με κάθε δεκαετία που περνά μαζί με τις περισσότερες φυλές που έχουν εκλείψει.

Αποκαλούν τους εαυτούς τους «ανθρώπους της γης» («μαπού» σημαίνει «γη» και «τσε» σημαίνει «άνθρωπος») και αυτή η βαθιά τους σχέση με τη γη εκφράζεται πολύμορφα στην κουλτούρα τους. Πιστεύουν πως ανήκουν στην γη, νιώθουν μέρος της κι αυτή τους στέλνει μηνύματα για τον καιρό και κατά συνέπεια για την καθημερινή ζωή τους. Την υπακούουν πιστά γιατί ζουν από τον κύκλο της.»

— Γιάννης Ψιλάκης