«Το 1930, ένας μεταλλοδίφης, ο Mick Leahy, και η ομάδα του ψάχνοντας για χρυσό ανακάλυψαν τα Υψίπεδα της Παπούα, μια σειρά από εύφορες και εύκρατες καταπράσινες κοιλάδες οι οποίες ήταν κατοικήσιμες από πολυπληθείς φυλές που καλλιεργούσαν τη γη με πρωτόγονα μέσα, φορώντας φτερά πολύχρωμων πουλιών και βαμμένες με χρώματα της γης.

Οι περούκες που φορούν οι Χούλι ξεχωρίζουν καθώς ο τρόπος που τις κατασκευάζουν είναι μοναδικός και αποτελεί κριτήριο κύρους, καθώς οι μεγάλες και πλούσια διακοσμημένες περούκες είναι το υπέρτατο σύμβολο ανδρισμού.

Εκτός από τις περούκες και η διακόσμηση όλου του σώματός τους είναι συγκλονιστική. Οι γυναίκες βάφονται για να τονίσουν τη θηλυκότητά τους και οι άνδρες για να τονίσουν τον ανδρισμό τους. Οι μπογιές και οι σκόνες που χρησιμοποιούν προέρχονται από φυτά του δάσους και από πηλό που ψήνεται μέσα σε φύλλα σε ανοιχτή φωτιά και αλείφονται στα σώματά τους με πινέλα από κλαδιά ιμπίσκου που στο τελείωμά τους είναι μαλακά σαν βαμβάκι.

Εκτός όμως από τα χρώματα, διακοσμούν το σώμα τους και με άλλα υλικά, όπως κοχύλια, φύλλα, κυνόδοντες, χαυλιόδοντες, δέρμα, άχυρα, για να υποδηλώσουν τον πλούτο του πολεμιστή κατά την διάρκεια των τελετών τους.

Οι Χούλι εξακολουθούν να γιορτάζουν τα νέα τους επιτεύγματα και να προστατεύουν την καθημερινότητα με χρώμα και ευρηματικότητα. Ζωντανή απόδειξη ότι μία πρωτόγονη μορφή έκφρασης έχει τη δύναμη να διατηρεί και να επιβάλλει τους δικούς της νόμους. Με σύμμαχο την ίδια τη φύση και μόνο εχθρό οτιδήποτε την απειλεί.»

— Γιάννης Ψιλάκης